Μήκος συμβολοσειράς στη Basic

Γεια σας,

για κάποιο λόγο δεν μπορώ να βρω αυτή τη στιγμή πώς βλέπει κανείς το μήκος μιας συμβολοσειράς (string) στη Basic.
Προσπαθώ να κάνω μερικούς πειραματισμούς στη Basic :slight_smile:

Υπάρχει κάποιος «γρηγορότερος» τρόπος από τη mid$ για την ανάγνωση ενός μεμονωμένου χαρακτήρα μιας συμβολοσειράς; Θα ήθελα να φτιάξω ένα βρόχο γύρω από μια συμβολοσειρά για να την εμφανίζω χαρακτήρα-χαρακτήρα.

Χωρίς Pokes, Calls ή Pekes :slight_smile:

Το μήκος μιας συμβολοσειράς είναι LEN(x$), έτσι δεν είναι;

1 «Μου αρέσει»

Ευχαριστώ,

πως μου ξέφυγε αυτή η εντολή στο εγχειρίδιο!

Για το MID$, όχι δεν υπάρχει κάτι άλλο…

Και ναι, για να γίνει πιο γρήγορα: ανάκτηση της διεύθυνσης αποθήκευσης της συμβολοσειράς μέσω του @var (και γνώση του τρόπου με τον οποίο είναι κωδικοποιημένη) και στη συνέχεια PEEK στη μνήμη… Αλλά δεν θέλεις να πας από εκεί. Ακόμα κι αν πρόκειται απλώς για ανάγνωση μέσω PEEK (όχι CALL/POKE), αυτό κάνει τον κώδικα CPC only.

Γεια σας,

μπορώ να πω ότι με έχει βοηθήσει πάρα πολύ!
Το μέχρι στιγμής αποτέλεσμα φαίνεται σχεδόν τέλειο! (δεν το έχω δοκιμάσει ακόμα στο πρωτότυπο)

Μπορώ να δείξω μια εικόνα εδώ - και τα πάντα είναι σε κίνηση :slight_smile:

Ωστόσο, θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά στο Classic Computing 2026 στο Celle (10-11 Οκτωβρίου)

2 «Μου αρέσει»

Φαίνεται τέλειο! BTW: Νομίζω ότι θα έπρεπε να προσθέσεις το Classic Computing 2026 στο Τσέλε στα events. Ίσως βοηθήσει στην ενίσχυση της αναγνωρισιμότητας και της προσέλευσης :slight_smile:

Ευχαριστώ για τη συμβουλή - Σε κίνηση φαίνεται ακόμα πιο καταπληκτικό!

Έχω διαβάσει άλλη μία δημοσίευσή σου… Καθώς αυτό δεν είναι γλώσσα assembly αλλά κωδικοποίηση BASIC, ορίστε η απευθείας πρόσβαση σε έναν χαρακτήρα στη BASIC.

10 A$="Texte"
20 AD=@A$:REM AD = Διεύθυνση μνήμης του A$
30 L=PEEK(AD): REM L = Μέγεθος του A$ (ίδιο με το LEN)
40 AD1 = PEEK (AD+1) : REM AD1 = LSB του "Texte"
50 AD2 = PEEK (AD+2) : REM AD2 = MSB του "Texte"
60 TAD = AD2 * 256 + AD1 : REM TAD = Διεύθυνση μνήμης του "Texte"
70 FOR I=0 TO L-1:PRINT CHR$(PEEK(TAD+I)):NEXT I : REM Εκτυπώνει όλους τους χαρακτήρες έναν προς έναν
4 «Μου αρέσει»

Σε κίνηση φαίνεται ακόμα καλύτερο! :slight_smile:

Ωωω, πρέπει να το δοκιμάσω σε μια «ειδική έκδοση» γιατί σε αυτή την έκδοση δεν θέλω να χρησιμοποιήσω peek και poke… :slight_smile:

Και, προς το παρόν, φαίνεται αρκετά γρήγορο με mid$

Όπως πάντα, αν έχετε υπολογίσει τη διεύθυνση μόνοι σας, τότε η πρόσβαση σε ένα γράμμα είναι τόσο εύκολη όσο η λήψη μιας τιμής μετά από μια πρόσθεση.
Με τη συναρτήσει MID$, η BASIC κάνει το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά κάθε φορά, προσθέτοντας κάποια επιπλέον καθυστέρηση (overhead) που μπορεί να παρακαμφθεί με αυτού του είδους τη γρήγορη πρόσβαση.

Πίσω στις παλιές μέρες, όταν η μόνη ρουτίνα κύλισης που ήξερα ήταν η MID$, είχα παρατηρήσει ότι ήταν αργή καθώς διέσχιζε συμβολοσειρές/μήνυματα μεγάstepυ μήκους και ανέβαζε ταχύτητα προς το τέλος τους. Αναρωτιέμαι αν αυτό οφειλόταν σε κάποια μη αποδοτική εξαγωγή υπο-συμβολοσειράς ή απλά στο ότι είχε λιγότερους χαρακτήρες να τυπώσει όταν είχαν απομείνει μόνο 10, 9, 8 … χαρακτήρες από το μεγάλο αλφαριθμητικό. Τώρα υποθέτω ότι ίσχυε το δεύτερο :slight_smile:

Nαι, γι’ αυτό και το θέμα με το Peek είναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ δελεαστικό!

Αλλά θέλω απλά να ξεφύγω από το «κοντά στη μηχανή» - και να πάω προς το «ό,τι παρέχει μόνο τα βασικά»