Είναι πιο εύκολο όταν είσαι προγραμματιστής λογισμικού, γιατί μιλάς ήδη την ίδια γλώσσα με το Claude. Δημιουργείς βιβλιοθήκες, unit tests, χρησιμοποιείς git, χρησιμοποιείς RASM… Μετά μπορείς να παράγεις εργαλεία στο περιβάλλον εργασίας σου, σε οποιαδήποτε γλώσσα. Για παράδειγμα, εγώ χρησιμοποιώ Go, επειδή γίνεται εύκολα build παντού, είναι γρήγορη και είναι πολύ ευανάγνωστη, αν θελήσω να γράψω κώδικα με το χέρι. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί, για παράδειγμα, για την εκτέλεση εξομοιωμένου κώδικα σε unit tests.
Αλλά υποθέτω ότι το Claude Fable 5.2 μπορεί πλέον να τα στήσει όλα αυτά αυτόματα. Δεν το έχω δοκιμάσει ποτέ…
Ναι, νομίζω ότι αυτό απεικονίζει τη διαφορά μεταξύ προγραμματισμού και μηχανικής λογισμικού. Ίσως μεγάλο μέρος της ασυνεννοησίας σε αυτό το νήμα θα μπορούσε να εξηγηθεί από τη διαφορά μεταξύ των δύο, ανάμεσα σε προγραμματιστές και μηχανικούς λογισμικού ως προς τη στάση τους απέναντι στη χρήση της AI.
Αν θέλεις πραγματικά να είσαι τόσο αυστηρός, είμαι σίγουρος ότι ξέρεις πως το «φτιάξε τα παιχνίδια όσο παίρνω έναν υπνάκο» είναι μια υπερβολή στα άκρα.
Από τα αρχεία που κατέβασες, διάγραψε τα games, demo και zoscii, καθώς δεν είναι σχετικά με την AI για αυτή την άσκηση
Ανέβασε το υπόλοιπο zip στο Claude (την επί πληρωμή έκδοση, όχι το Claude code. Μοντέλα Sonnet ή Opus)
Ζήτα του: «Σε παρακαλώ, φτιάξε μου ένα παιχνίδι για Amstrad CPC που…» (περιέγραψέ το) «και χρησιμοποίησε compiled sprites».
Δοκίμασε το παιχνίδι σου και ζήτα του αλλαγές, πες του τι δεν πάει καλά.
Πιθανότατα θα έχεις ένα παιχνίδι εμπορικής ποιότητας.
Τώρα ζήτα του να το μεταφέρει (port) σε Mega Drive, ZX Spectrum Next, CPC με v9990
Φτιάξε υπέροχα παιχνίδια· αντιμετώπισε το Claude σαν υπάλληλο, αναθέτεις εργασίες, κι αν θέλεις ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα, κάνε ποιοτικό έλεγχο. Αυτό ανοίγει την πόρτα σε όσους δεν μπορούσαν να ολοκληρώσουν ένα τέτοιο έργο στο παρελθόν. Μπορείς να ανεβάσεις ένα demo παιχνιδιού και να του πεις «ορίστε ένα demo, εστίασε στο παιχνίδι σε basic, βελτιστοποίησε με inline assembly όπου είναι πολύ αργό». Πες του να βάλει compiled sprites σε ένα bank αν χρειάζεται.
Η δημιουργικότητα και ο ποιοτικός έλεγχος είναι το κλειδί. Δεν έχει σημασία αν το παιχνίδι σου το προγραμμάτισε άνθρωπος ή AI.
Ορίστε μια πρόσφατη συζήτηση που βρίσκω ενδιαφέρουσα, και παρόλο που διευρύνει το θέμα σε επίπεδα που εγώ προσωπικά θα προτιμούσα να αποφύγω σε αυτό το νήμα, υπάρχουν αρκετά σημεία που θα μπορούσαν να δέσουν πολύ όμορφα, ειδικά εκείνα σχετικά με την αναλογία όγκου/αξίας.
Και μόνο που κοιτάζω τη μικρογραφία και τον τίτλο, μου αρκεί για να σκοτώσει κάθε ενδιαφέρον που ίσως είχα έστω και για να ρίξω μια ματιά στο βίντεο. Είναι τόσο αντιεπαγγελματικό και φτιαγμένο απλώς για να τραβάει την προσοχή. Ίσως το περιεχόμενο να είναι καλύτερο; Αλλά το να ακούω κάτι για 50 λεπτά για να το διαπιστώσω, πάει πολύ. Θα ήταν ωραίο να μπορούσα να το διαβάσω σε κείμενο, κάτι τέτοιο θα επέτρεπε μια γρήγορη επισκόπηση.
Από τα σχόλια καταλαβαίνω ότι επικεντρώνεται, τουλάχιστον εν μέρει, στον χρηματοπιστωτικό τομέα του Ηνωμένου Βασιλείου. Αυτό είναι κάτι που οι πολίτες του Ηνωμένου Βασιλείου μπορούν πιθανότατα να αξιολογήσουν πολύ καλύτερα από εμένα.
Αυτό είναι κάτι που η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να κάνει αρκετά καλά (αν και δεν μπορείς ποτέ να είσαι 100% σίγουρος ότι δεν επινοεί ή ξεχνά πράγματα). Συμπυκνώνοντας την (πιθανότατα παραγμένη από AI) απομαγνητοφώνηση του βίντεο δύο φορές, προκύπτει:
Η τεχνητή νοημοσύνη θα φέρει επανάσταση στην οικονομία: Ειδικότερα, ο συνδυασμός τεχνητής νοημοσύνης και ρομποτικής είναι πιθανό να αυξήσει μαζικά την παραγωγικότητα, μετασχηματίζοντας ή εξαλείφοντας παράλληλα πολυάριθμες θέσεις εργασίας.
Το βασικό ερώτημα είναι ποιος επωφελείται: Η υψηλότερη παραγωγικότητα δεν μεταφράζεται αυτόματα σε μεγαλύτερη ευημερία για όλους. Τα κέρδη θα μπορούσαν να καταλήξουν κατά κύριο λόγο στα χέρια λίγων τεχνολογικών κολοσσών και κατόχων κεφαλαίου.
Η τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε να σημάνει το τέλος του καπιταλισμού: Ο Βαρουφάκης βλέπει μια στροφή προς τη «τεχνοφεουδαρχία», στην οποία οι ψηφιακές πλατφόρμες και οι ιδιοκτήτες τους ελέγχουν όλο και περισσότερο την οικονομική ισχύ και τα έσοδα.
Η Κίνα θα μπορούσε να κερδίσει την κούρσα της τεχνητής νοημοσύνης: Η Κίνα ενσωματώνει την τεχνητή νοημοσύνη πιο αποτελεσματικά στη βιομηχανική παραγωγή και τη ρομποτική, ενώ οι ΗΠΑ επικεντρώνονται περισσότερο σε εμπορικές πλατφόρμες και η Ευρώπη κινδυνεύει να μείνει πίσω.
Η οικονομία χρειάζεται ένα νέο μοντέλο: Ο Βαρουφάκης ζητά μαζικές δημόσιες επενδύσεις, μεγαλύτερη δημόσια ιδιοκτησία και δικαιότερη κατανομή των κερδών από την παραγωγικότητα. Ο συνομιλητής του, αντίθετα, υποστηρίζει τον ισχυρότερο ανταγωνισμό και την αποφασιστική δράση κατά των μονοπωλίων.
Όπως έχει διατυπωθεί εδώ, ακούγεται σαν μια λογική συζήτηση.
