Πλήρες Vibe-Code (η τεχνητή νοημοσύνη δημιούργησε σχεδόν όλο τον κώδικα του παιχνιδιού)
Άγνωστη (προγραμματιστής τρίτου μέρους
Χρησιμοποίησα το εργαλείο REA για να κάνω reverse engineering το εκτελέσιμο (binary) του DOS σε python και στη συνέχεια το VS Code με το Claude Code, τις γνώσεις μου, αρχεία γνώσεων CPC και προκατασκευασμένα εργαλεία για να αναπτύξω το παιχνίδι σε επαναλήψεις (iterations).
ughr.dsk (199,8 KB)
UGH-CPC-Manual-v1.0.pdf (2,4 MB)
Έχει πλάκα να το παίζεις, δεν θυμάμαι να το είχα δοκιμάσει παλιότερα σε DOS , χαιρετισμούς !!!
Ναι, ένα από τα αγαπημένα μου παιχνίδια στο DOS! Μπορείς να παίξεις με έναν φίλο στον ίδιο υπολογιστή, και τότε υπάρχουν περισσότερες/διαφορετικές πίστες (και έχει ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΕΣ πίστες!).
Δεν το δοκίμασα όσο θα έπρεπε, πιθανότατα θα βγάλω μια νέα έκδοση με κάποιες βελτιώσεις, αλλά φαίνεται πως είναι πλήρως λειτουργικό και παίζεται κανονικά.
Αν βρείτε κάποιο bug ή έχετε κάποια πρόταση για νέο χαρακτηριστικό (feature request), πείτε μου. Κάποια στιγμή θα δημοσιεύσω και τον πηγαίο κώδικα, για αναφορά.
Και μιας και αυτό αποδείχθηκε ένα επιτυχημένο πείραμα, ίσως ασχοληθώ λίγο παραπάνω και κάνω modding στο παιχνίδι / αλλάξω το gameplay ή προσθέσω νέα features… powerups κ.λπ… αυτό είναι ένα από τα θετικά που μπορούμε να κάνουμε με την τεχνητή νοημοσύνη (AI) και το reversing/recompiling παιχνιδιών => μπορούμε να γίνουμε και δημιουργικοί, όχι απλά «vibe coding»!
Οπότε, γιατί να μην παίξει κάποιος την κατά πολύ ανώτερη έκδοση για PC αντί για αυτή την αργή, βαρετή στην όψη, ψημένη από AI έκδοση για CPC; Είναι κάποιου είδους φετίχ; Φάση «ας χαλάσουμε μερικά παιχνίδια κι ας τα παίξουμε αφού τα κάνουμε χειρότερα»;
Και ποιο είναι ακριβώς το επίτευγμα εδώ; Έσπασε μήπως κανένα καλούπι ο «δημιουργός» καθώς πληκτρολογούσε τα prompts στο LLM του; Μήπως κυνηγούσε κάνα challenge για prompt «έως 256 λέξεις»; Και τι ακολουθεί μετά; 128 λέξεις; 64;
Καλώς ήρθατε σε αυτή την υπέροχη εποχή του τίποτα!
Edit: επίσης, λατρεύω τη νοοτροπία «δεν το έπαιξα και πολύ, αλλά φαίνεται playable». Γιούχου, η πρόοδος της ανθρώπινης διάνοιας!
Παρακαλώ να διατηρήσετε ένα κόσμιο επίπεδο.
Διόρθωσα τις ετικέτες και προσθέτω μία ετικέτα «wip».
@rexbeng Γεια σου AI hater χωρίς έγκυρα επιχειρήματα προς το παρόν 
- άσε με να απαντήσω:
Λοιπόν, γιατί να μην παίξει κάποιος την πολύ ανώτερη έκδοση για PC αντί για αυτή την αργή, βαρετή στην όψη, ψημένη με AI έκδοση για CPC; Είναι κάποιου είδους φετίχ; Φάση «ας χαλάσουμε μερικά παιχνίδια και ας τα παίξουμε αφού τα κάνουμε χειρότερα»;
Λοιπόν, ελπίζω να καταλαβαίνεις ότι η ερώτησή σου δεν έχει κανένα απολύτως νόημα, ειδικά σε ένα φόρουμ για ρετρό υπολογιστές. Βλέπεις, αυτά τα αργά μηχανήματα τα αγαπάμε όλοι, και παρόλο που υπάρχουν ταχύτεροι υπολογιστές, εξακολουθούμε να θέλουμε να χρησιμοποιούμε πού και πού τον αργό μας CPC. Και, φυσικά, σε ένα αργό μηχάνημα, ανάλογα με διάφορους παράγοντες, μπορεί να έχεις αργά παιχνίδια, αν και δεν θεωρώ καθόλου ότι αυτό το port είναι αργό! Είναι κίνηση 1x για όλα (σε mode 1), με animations, διαφάνεια, μουσική, 2 παίκτες, …
Και ποιο είναι ακριβώς το επίτευγμα εδώ; Μήπως ο «δημιουργός» έσπασε τα καλούπια πληκτρολογώντας τα prompts στο LLM του; Μήπως κυνηγούσε κανένα challenge για prompt «έως 256 λέξεις»; Και τι ακολουθεί μετά; 128 λέξεις; 64;
Χάνεις το νόημα, δεν καυχιέμαι ότι πέτυχα κάτι - απλώς μοιράζομαι την εμπειρία και ένα εξαιρετικό port παιχνιδιού που πιστεύω ότι μπορεί να απολαύσει ο κόσμος. Επίσης, ο ισχυρισμός ότι «πρέπει να καταβάλεις κόπο για να έχουν αξία τα πράγματα» είναι πέρα για πέρα λάθος για πολλούς λόγους, τους οποίους δεν έχω διάθεση να εξηγήσω τώρα. Αλλά, μιας και ενδιαφέρεσαι τόσο πολύ για τον κόπο που κατέβαλα, ορίστε μια σύντομη περίληψη:
Δημιούργησα ένα dev container με περιβάλλον ώστε να καταστήσω το AI ικανό να φτιάχνει παιχνίδια CPC σε asm, παρέχοντάς του: χαρτογραφημένη βάση γνώσεων για διάφορα θέματα, παραδείγματα κώδικα, κόλπα κ.λπ. που κατάφερα να συγκεντρώσω και να οργανώσω
Σε αυτό το container πρόσθεσα εργαλεία και scripts που μπορούν να κάνουν αυτόματη ενημέρωση και build από τον πηγαίο κώδικα ή να κατεβάζουν binaries (headless εξομοιωτής προσαρμοσμένος για ακόμα καλύτερο debugging από τη γραμμή εντολών, compiler, εργαλείο disk image, μετατροπείς και players εικόνων gfx και arkos 3, boilerplate κώδικα για loader, κ.λπ…)
επίσης πρόσθεσα εδώ skill files (runbooks), με κυριότερο αυτό με τις οδηγίες για το πώς να δημιουργηθεί loop για σωστό z80 game development με debugging και testing μέσω headless εξομοιωτή
Χρησιμοποίησα τις γνώσεις μου για την πλατφόρμα CPC για να γράψω και να προσαρμόσω τις απαιτήσεις, ώστε να καταστεί δυνατή η υλοποίηση του παιχνιδιού και να γίνει όσο το δυνατόν καλύτερο σε μια πιο περιοριστική πλατφόρμα όπως ο CPC, οπότε χρειάστηκε να επανασχεδιάσω και να αποφασίσω για την ανάλυση, την παλέτα για κάθε sprite, τη διάταξη μνήμης, να αποφασίσω αν το έγχρωμο νερό είναι πιο σημαντικό από τον ήχο, αν θα χρησιμοποιηθεί κίνηση 4px ή 1px (ταχύτητα έναντι ομαλότητας), …
Έκανα κάτι παρόμοιο δημιουργώντας το έτοιμο προς χρήση dev container για τη χρήση του εργαλείου REA και έκανα reverse engineering στο DOS παιχνίδι σε python με τις απαιτήσεις του παιχνιδιού σε αρχεία κειμένου
(αυτά είναι απλώς όσα μου έρχονται πρόχειρα στο μυαλό, πιθανόν να υπάρχουν κι άλλα…)
Με όλα αυτά να έχουν ειπωθεί, μάλλον θα προτιμούσα να μην είχε εμφανιστεί ποτέ το AI, καθώς πιστεύω ότι είναι ένα πολύ ισχυρό ΟΠΛΟ για το οποίο η ανθρωπότητα δεν είναι έτοιμη. Αλλά εμφανίστηκε και δεν μπορεί να σταματήσει.
Ευχαριστώ για την απάντηση. Παρ’ όλα αυτά, θα επιμείνω. Μετά την εμπορική εποχή, το νόημα της μεταφοράς οποιουδήποτε παιχνιδιού στον CPC ήταν, μέχρι τώρα, η προσπάθεια ενός προγραμματιστή να αποδείξει τη (ας το θέσουμε ακαδημαϊκά, γιατί όχι) θέση του ότι ο υπολογιστής είναι απόλυτα ικανός να τρέξει το εν λόγω παιχνίδι χωρίς άλλους περιορισμούς πέρα από τους βασικούς τεχνικούς, ή ακόμα και να βελτιώσει το παιχνίδι σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιώντας προηγμένες γνώσεις προγραμματισμού, γραφικά, ήχο, ακόμη και hardware (για να ξεπεραστούν αυτοί οι τεχνικοί περιορισμοί).
Το να τροφοδοτείς την πνευματική ιδιοκτησία άλλων ανθρώπων σε ένα LLM δεν πλησιάζει καν τα παραπάνω. Ισχυρίζεσαι ότι κατέβαλες όλη αυτή την προσπάθεια για να δημιουργήσεις αυτό το dev container, κι όμως, το μόνο που έκανες ήταν μια μετατροπή κώδικα άλλων. Επομένως, ενώ σωστά αναγνωρίζεις ότι «δεν πέτυχες τίποτα», ταυτόχρονα ισχυρίζεσαι ότι μοιράζεσαι εμπειρία· είσαι σίγουρος; Απλώς μοιράστηκες ό,τι παρήχθη. Και μετά φτάνουμε στην αντίληψη (την οποία δεν νομίζω ότι ανέφερα ποτέ στην ανάρτησή μου, αλλά τέλος πάντων) «είναι λάθος να καταβάλλεις προσπάθεια για να δώσεις αξία στα πράγματα», γιατί, ναι, γιατί να κοπιάσεις όταν μπορείς να τροφοδοτήσεις τη δουλειά άλλων σε ένα LLM και να παράγεις το αποτέλεσμα πίνο… εεε… φτιάχνοντας καφέ;
Όσον αφορά τα βάσιμα επιχειρήματα και το μίσος για το AI, μπορείς να πας σε εκείνο το νήμα, γιατί ο @Gryzor έχει μπουχτίσει με τη μουρμούρα μου και θα ήθελα να του γλιτώσω τον κόπο να μεταφέρει αναρτήσεις από το ένα νήμα στο άλλο.
Οπότε, πραγματικά, το ερώτημα είναι: ποιο είναι το νόημα; Τι θα έλεγες να μην ανεβάζεις παιχνίδια φτιαγμένα με AI; Το έχεις σκεφτεί αυτό;
Αυτό είναι που δεν βγάζει και πολύ νόημα. Το να κάνεις port ένα παιχνίδι προς τα κάτω δείχνει… τι, ακριβώς; Το πόσο καλά μπορεί να δουλέψει ένα LLM; Πω πω, φοβερό. Ειδικά όταν πρόκειται για φάση «δεν το δοκίμασα πραγματικά, αλλά φαίνεται εντάξει».
(αντίστοιχα, δεν καταλαβαίνω το porting προς τα πάνω από υποδεέστερα συστήματα που βλέπουμε: ποιο είναι το νόημα να βλέπεις ένα παιχνίδι από ένα μηχάνημα πολύ κατώτερο από το CPC, να τρέχει στο τελευταίο και να φαίνεται ακριβώς το ίδιο;)
Για να παραφράσω τον JFK: δεν κάνουμε αυτά τα πράγματα επειδή είναι εύκολα, κάνουμε αυτά τα πράγματα επειδή είμαστε αλλόκοτοι.
Νομίζω ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να υποστηρίξει κανείς, αν ο μοναδικός σκοπός είναι να αποδειχθεί η θέση ότι ο CPC είναι ικανός να εκτελέσει το εν λόγω παιχνίδι, πως το «πώς φτάνεις εκεί» είναι ως επί το πλείστον άσχετο.
Αυτό δεν σημαίνει ότι συμφωνώ με την παραπάνω υπόθεση, αλλά απλώς ότι αν συμφωνείς, τότε κατά κάποιον τρόπο «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα».
Φυσικά και είναι σχετικό. Ο προγραμματιστής πρέπει να βρει «πώς να φτάσει εκεί» και να εξισορροπήσει ανάλογα στόχους, πόρους και μέσα. Και να μοιραστεί τη γνώση ώστε άλλοι να την πάνε παραπέρα κ.λπ.
Ωστόσο, αν έπαιρνα τον κώδικα του Vespertino και τον έδινα σε ένα LLM για να δημιουργήσει ένα παιχνίδι που περιλαμβάνει, ας πούμε, τα αυτοκίνητα από το Outrun, δεν αποδεικνύω τίποτα παραπάνω, ούτε παράγω γνώση. Όχι κάποιας ουσιαστικής σημασίας τουλάχιστον.
Δυσκολεύομαι να συμβιβαστώ με το πόσο εύκολα ορισμένοι άνθρωποι απορρίπτουν τα θεμελιώδη στοιχεία που προσδίδουν αξία στην ανθρώπινη δραστηριότητα και διάνοια. Είναι σαν να βαριούνται ακριβώς εκείνα τα πράγματα που μας κάνουν ανθρώπους.
Σε τι διαφέρει αυτό από το απλό sprite hacking ενός υπάρχοντος παιχνιδιού, κάτι που συμβαίνει εδώ και χρόνια;
Δεν προτείνω να υπερασπιστούμε ή να υποστηρίξουμε την αντιγραφή των πρότζεκτ άλλων ανθρώπων, αλλά το να προσποιούμαστε ότι τα remakes/sprite hacks/τροποποιήσεις υπαρχόντων παιχνιδιών που γίνονται από άτομα με ελάχιστες γνώσεις προγραμματισμού είναι κατά κάποιο τρόπο κάτι «νέο», είναι ανειλικρινές. Δείτε πόσα παιχνίδια υπάρχουν στο νήμα μετατροπών του GX4000 και αναρωτηθείτε αν οι περισσότεροι από αυτούς που τα φτιάχνουν θα μπορούσαν ειλικρινά να τα είχαν φτιάξει εντελώς από το μηδέν.
Συμφωνώ εν μέρει με την πρώτη παράγραφο - ξεκίνησα με τον ρετρό προγραμματισμό πίσω στο 2018 νομίζω, μετά από 20+ χρόνια, και απόλαυσα πραγματικά τους περιορισμούς και την πρόκληση που σου θέτουν τα παλιά μηχανήματα. Σου πυροδοτεί πραγματικά τη δημιουργικότητα όταν τα χέρια σου είναι δεμένα.
Αλλά ένα ενδιαφέρον γεγονός είναι ότι όταν με ρώτησε το αφεντικό μου εκείνη την εποχή «Γιατί θέλεις να προγραμματίσεις για Amstrad το 2018;», του είπα: «Επειδή όταν ήμουν μικρός μπορούσα να φτιάξω μόνο μερικά απλά παιχνίδια, αλλά πάντα ήθελα να φτιάχνω πολύ καλύτερα παιχνίδια και τώρα μπορώ να πραγματοποιήσω το παιδικό μου όνειρο, με τα 20+ χρόνια παραπάνω εμπειρίας μου και νέα εργαλεία, όπως cross-compilers, εξομοιωτές, …». Και το έκανα (φτιάξαμε ένα παιχνίδι για μια κακιά AI για το cpcretrodev 2019: Ludic Break The Loop).
Αλλά αυτό ήταν τότε. Στη σημερινή εποχή, νομίζω ότι η απάντησή μου είναι η ίδια: «Πάντα ήθελα να φτιάχνω πολύ καλύτερα παιχνίδια/λογισμικό ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΜΠΟΡΩ!», αλλά με ακόμα περισσότερα εργαλεία! Το εργαλείο AI μου έδωσε αυτή τη δυνατότητα - μπορώ να επικεντρωθώ στη δημιουργική διαδικασία και να μην ανησυχώ για το πόσο χρόνο θα χρειαστώ για να υλοποιήσω ή να δοκιμάσω μια ιδέα. Θυμάμαι ότι ξόδευα περίπου το 80% της ανάπτυξης για Amstrad σε επώδυνο debugging και βελτιστοποίηση, πράγμα που συχνά απαιτούσε να ξαναγράψω μεγάλα τμήματα του κώδικα. Παρόλο που το συναίσθημα όταν λύνεις ένα δύσκολο πρόβλημα είναι υπέροχο, θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω αυτόν τον χρόνο και για άλλα πράγματα.
Τώρα, όλα αυτά ισχύουν όταν πραγματικά δημιουργώ κάτι, με ή χωρίς βοήθεια από AI, και αυτό το port του UGH δεν ήταν κάτι τέτοιο - εδώ δεν δημιούργησα εγώ το παιχνίδι ούτε μπορώ προφανώς να ισχυριστώ κάτι τέτοιο (στο κάτω-κάτω είναι ένα port), αλλά δημιούργησα και δοκίμασα μια διαδικασία και εργαλεία που έφτιαξα - σε ένα πραγματικό παράδειγμα, ένα κανονικό, πλήρες παιχνίδι! Επίσης, μοιράστηκα τη συμπυκνωμένη εμπειρία αυτού που έκανα (πολύ σύντομα) στην πρώτη μου ανάρτηση και όποιος θέλει να μάθει περισσότερα, είμαι εδώ.
Σχετικά με το επιχείρημα «δεν χρειάζεται καθόλου κόπος για να δημιουργήσεις κάτι χρησιμοποιώντας AI» => δεν ισχύει! (άλλο θέμα αυτό)
Για αυτό το παράδειγμα (PORT παιχνιδιού) ναι, η προσπάθειά μου ήταν μικρή, αλλά αυτό συνέβη επειδή ολόκληρο το εγχείρημα ήταν ένα πείραμα για να δω:
(1) πόσο καλό είναι το εργαλείο REA;
(2) αρκεί η έξοδος από το REA για να δημιουργηθεί ένα Amstrad port χρησιμοποιώντας το περιβάλλον μου;
Και στέφθηκε με επιτυχία.
Οπότε για να απαντήσω στη (δίκαιη, φαντάζομαι) ερώτησή σου: «Ποιο είναι το νόημα;» : βασικά να πειραματιστώ, να δω τι είναι εφικτό και πιθανώς να χρησιμοποιήσω την αποκτηθείσα εμπειρία στο μέλλον όταν χρειαστεί. Και επίσης, έχουμε και ένα διασκεδαστικό νέο παιχνίδι.
Μου άρεσε η ανάρτησή σου, όχι επειδή συμφωνώ με όλα όσα είπες σε αυτήν, αλλά επειδή ήταν καλογραμμένη και είχε μερικά βάσιμα επιχειρήματα, για αλλαγή.
Οπότε, το επιχείρημα υπέρ του περιεχομένου χαμηλής προσπάθειας είναι… ένα άλλο παρακλάδι περιεχομένου χαμηλής προσπάθειας; Πιστέψτε με, αν υπήρχαν sprite hacks παιχνιδιών κάθε δεύτερη μέρα πριν από το AI, θα εκνευριζόμουν εξίσου.
Όσον αφορά το άλλο επιχείρημα, ο @ixien είναι στον χώρο από πάντα και η συμμετοχή του στη σκηνή (ειδικά στη σκηνή των homebrew παιχνιδιών) ήταν ευεργετική για πολλούς λόγους. Επίσης, η προσπάθειά του να κάνει τα παιχνίδια να λειτουργούν στο GX4000 δεν συνοδεύεται από μεγαλοστομίες και ηθικοπλαστικά παραμύθια που προσπαθεί να επιβάλει με το ζόρι στους άλλους. Τέλος, επειδή κατανοεί την αξία της οργάνωσης, διατηρεί ένα τεεεράστιο νήμα που περιέχει κάθε GX4000 hack που έχει φτιάξει.
Οπότε, βλέπετε, δεν έχει σημασία μόνο το «τι» γίνεται, αλλά το «πώς» γίνεται, κάτι που αναπόφευκτα οδηγεί στο «από ποιον» γίνεται.
Λοιπόν, θα προσπαθήσω να μην τα πολυλογώ, γιατί τα περισσότερα επιχειρήματα αρχίζουν να θυμίζουν crossover επεισόδιο της σειράς «AI Mega Thread: The TV Series».
Εκτιμώ την επιθυμία σου να φτιάξεις κάτι πολύ καλύτερο και σε στηρίζω απόλυτα, μιας και κάνω το ίδιο πράγμα εδώ και χρόνια. Επίσης, κατανοώ πλήρως ότι θεωρείς πως η χρήση της AI μπορεί να απλοποιήσει τη δουλειά σου και ότι το δοκίμασες δημιουργώντας μια διαδικασία και εργαλεία.
Ωστόσο, η δημιουργία ενός παιχνιδιού δεν είναι απλώς «σημείο εκκίνησης, X sprites στην οθόνη, scroll, σημείο εξόδου». Έχει να κάνει με το να είναι το παιχνίδι καλοσχεδιασμένο, playable και διασκεδαστικό, με την καλύτερη δυνατή ισορροπία εμφάνισης/τεχνικής/δυσκολίας/διάρκειας και τόσα άλλα πράγματα που διαφέρουν ανάλογα με τη φύση του παιχνιδιού. Και πάνω απ’ όλα, να έχει γίνει playtesting από τον δημιουργό μέχρι τελικής πτώσης.
Έχει, λοιπόν, αυτή η κυκλοφορία σχέση με κάτι από τα παραπάνω; Όχι, είναι απλώς ένα «reskinning» ενός προϋπάρχοντος παιχνιδιού χωρίς περαιτέρω προσαρμογές (η γραμμή του νερού μοιάζει με bug όταν δεν υπάρχει ορατό νερό, π.χ.), φτιαγμένο από ένα LLM που σε χρησιμοποίησε ως μεσάζοντα. Έχουμε πάρα πολλά τέτοια τον τελευταίο καιρό· στην πραγματικότητα τόσα πολλά, που καταντάει μόλυνση. Είναι πανεύκολο να γίνουν, και οι περισσότεροι από εμάς καταλαβαίνουμε ότι ο κόπος για να τα πετύχεις είναι ελάχιστος.
Οπότε, ασφαλώς, χρησιμοποίησε το AI για να φτιάξεις το δικό σου καλοσχεδιασμένο παιχνίδι, και φέρ’ το εδώ να το συζητήσουμε. Μέχρι τότε, όμως, αυτή η κυκλοφορία είναι δυστυχώς συνδεδεμένη με οτιδήποτε είναι, φαίνεται, ακόμα και μυρίζει λάθος σχετικά με τη χρήση AI για τη δημιουργία περιεχομένου χαμηλής προσπάθειας.
Ορίστε. Βλέπεις; Απέτυχα να είμαι σύντομος. Αλλά τουλάχιστον σκέφτηκα όλα τα παραπάνω χρησιμοποιώντας τον απαρχαιωμένο μου ανθρώπινο εγκέφαλο και τα πληκτρολόγησα με το χέρι για να αλληλεπιδράσω με έναν άλλον άνθρωπο. Οπότε, αν «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα», μήπως θα έπρεπε να είχα χρησιμοποιήσει ένα από τα χαριτωμένα bots που εγκατέστησε ο @Gryzor για να γλιτώσω τον πολύτιμο ανθρώπινο χρόνο μου, που δεν μπορεί να παραταθεί χρησιμοποιώντας, ξέρω γω, χρήματα;
Α, μα μπορούμε να το κάνουμε αυτό:
@NeoLuddite_bot σε παρακαλώ αναδιατύπωσε:
You have degraded the sacred, calloused trade of the software craftsman into a parasitic automation pipeline, boiling down an ancient DOS binary through a statistical theft-matrix just to vomit broken water lines onto the Z80. True creation demands the mortal furnace of sleepless debugging, obsessive balance, and the brutal discipline of the silicon itself—not acting as the unthinking errand boy for an algorithmic mill that strip-mines human intellect to foul our digital common with effortless slop. Smash this automated loom, return to the soldering iron and the hand-keyed opcode, and bleed into your own machine before daring to call its output your work.